باهمه آره باتونه

گاهی میام به وبلاگم سر میزنم تموم خاطره های تلخ و بدم یادآوری میشه تو ذهنمباخودم میگم چطور اینهمه بدبختی و اواره گی اینهمه ترس و دوری و اینهمه وقاحت روتحمل کردم ک الان از اون بند خلاص شدمهنوز دست و پای این مشکلات کم و بیش شونه هام و پاهامو گرفتن اما منم دارم تموم تلاشمو میکنم ک ب کلی آزادی مو بگیرم.من عاشق وبلاگمممن جونم و گریه هامو پشت همین کیبورد هر روز میلیون هابار از دست میدادم و دوباره بدست می آوردم سه شنبه ششم اسفند ۱۳۹۸ | 12:42 | عسلی(*1*)  |  باهمه آره باتونه...